Δεν ήταν απλώς μια τραγουδίστρια. Ήταν κομμάτι της μνήμης μας. Η Μαρινέλλα δεν έντυσε μόνο έρωτες και χωρισμούς. Έντυσε και στιγμές εθνικής υπερηφάνειας. Από εκείνες που δεν ξεχνιούνται. Όπως το EuroBasket 1987, όταν η Ελλάδα ζούσε στον παλμό του μπάσκετ και εκείνη… ήταν εκεί. Με τον δικό της τρόπο. Γιατί η Μαρινέλλα αγαπούσε το παιχνίδι. Τον Άρης Θεσσαλονίκης.
- Την ένταση. Τη μαγεία. Και υπάρχει μια εικόνα που τα λέει όλα. Σε ένα υπόγειο του Intercontinental, μετά από έναν μεγάλο αγώνα, χορεύει. Χαμογελά. Ζει τη στιγμή μαζί με τους ήρωες εκείνης της εποχής: Παναγιώτης Γιαννάκης, Φάνης Χριστοδούλου, Αργύρης Καμπούρης. Όχι στη σκηνή. Ανάμεσά τους.
Γιατί αυτή ήταν. Μια φωνή που δεν έμεινε ποτέ μακριά από τον κόσμο. Αλλά πάντα… μέσα του.
