Στα Λιμανάκια της Βουλιαγμένη γράφτηκε το πιο σκληρό φινάλε. Ένα παιδί 34 ετών μπήκε στη θάλασσα και δεν γύρισε ποτέ. Και κάπως έτσι, τέσσερις μέρες μετά, η ελπίδα πνίγηκε μαζί του. Οι άνδρες του Λιμενικό Σώμα και της Μονάδα Υποβρυχίων Αποστολών έδωσαν μάχη με τον χρόνο και τα σκοτεινά νερά. Κατέβηκαν βαθιά, εκεί που δεν φτάνει το φως. Και εκεί τον βρήκαν. Μόνο. Σιωπηλό. Χαμένο για πάντα.
- Όλα ξεκίνησαν από μια βουτιά ρουτίνας. Ένας φίλος περίμενε να τον δει να ανεβαίνει. Δεν τον είδε ποτέ. Και από εκείνη τη στιγμή άρχισε ο εφιάλτης. Μια μάνα έμεινε πίσω. Με λόγια που κόβουν την ανάσα: «Το παιδί μας… έφυγε». Τρεις λέξεις. Όλος ο πόνος του κόσμου μέσα τους. Και κάπου εκεί καταλαβαίνεις… Η θάλασσα δεν χαρίζει πάντα επιστροφές. Μερικές φορές κρατάει τα μυστικά της. Και μαζί… παίρνει και ζωές.
Όλα ξεκίνησαν από μια βουτιά ρουτίνας. Ένας φίλος περίμενε να τον δει να ανεβαίνει. Δεν τον είδε ποτέ. Και από εκείνη τη στιγμή άρχισε ο εφιάλτης. Μια μάνα έμεινε πίσω. Με λόγια που κόβουν την ανάσα: «Το παιδί μας… έφυγε». Τρεις λέξεις. Όλος ο πόνος του κόσμου μέσα τους. Και κάπου εκεί καταλαβαίνεις… Η θάλασσα δεν χαρίζει πάντα επιστροφές. Μερικές φορές κρατάει τα μυστικά της. Και μαζί… παίρνει και ζωές.
