Η στρατηγική των ΗΠΑ και του Ισραήλ να στοχεύουν κορυφαία στελέχη του ιρανικού καθεστώτος τίθεται υπό αμφισβήτηση, με αναλυτές να προειδοποιούν ότι τα αποτελέσματα μπορεί να είναι αντίθετα από τα επιδιωκόμενα.
Αντί να αποδυναμώνεται, το καθεστώς εμφανίζεται ανθεκτικό, αξιοποιώντας ισχυρούς εσωτερικούς μηχανισμούς που διασφαλίζουν τη συνέχεια της εξουσίας. Όπως επισημαίνουν ειδικοί, τέτοιες ενέργειες συχνά ενισχύουν την εσωτερική συνοχή, συσπειρώνοντας το σύστημα απέναντι σε εξωτερικές απειλές και τροφοδοτώντας έναν κύκλο αντεκδίκησης.
Παράλληλα, εκτιμάται ότι η εξόντωση μετριοπαθέστερων στελεχών ενδέχεται να ανοίγει τον δρόμο για την ανάδειξη σκληρότερων παραγόντων, λιγότερο πρόθυμων για διάλογο. Το αποτέλεσμα, προειδοποιούν αναλυτές, μπορεί να είναι μεγαλύτερη ένταση και αστάθεια στην ευρύτερη περιοχή.
