Οι άλλοτε πολιτικοί συνοδοιπόροι φαίνεται πως πέρασαν πλέον στην απέναντι όχθη. Η σύγκρουση ανάμεσα στον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρου Παπασταύρου και τον πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά πήρε έντονα πολιτικά και –κυρίως– προσωπικά χαρακτηριστικά, θυμίζοντας πως στην πολιτική οι παλιοί σύμμαχοι γίνονται εύκολα οι πιο σκληροί αντίπαλοι. Ο υπουργός απάντησε στη σφοδρή κριτική του πρώην πρωθυπουργού για τη συμφωνία Ελλάδας–Chevron νότια της Κρήτης και τις αιχμές περί «εκχώρησης εθνικής κυριαρχίας». Και το έκανε με μια δόση… υπενθύμισης του παρελθόντος τους.
Από το βήμα της Βουλής γύρισε το ρολόι πίσω στο 2012, όταν –όπως είπε– ο τότε πρωθυπουργός τον είχε επιλέξει για μια από τις πιο κρίσιμες διαπραγματεύσεις της χώρας. «Τον Αύγουστο του 2012 μου ζητήσατε να αναλάβω και τον Νοέμβριο πετύχαμε την εκταμίευση των 44 δισ. ευρώ για τη σταθεροποίηση της Ελλάδας στο ευρώ», ανέφερε, υπενθυμίζοντας ότι τότε «αγωνιστήκαμε μαζί για την πατρίδα».
Το υπονοούμενο ήταν σαφές: από εκείνη τη συνεργασία μέχρι τη σημερινή δημόσια σύγκρουση η απόσταση είναι μεγάλη. Ο υπουργός υποστήριξε ότι ο κ. Σαμαράς έχει «λάθος ενημέρωση» και ξεκαθάρισε ότι συμβάσεις με ιδιωτικές εταιρείες –όπως αυτές για τους υδρογονάνθρακες– δεν μπορούν να εκχωρήσουν κυριαρχικά δικαιώματα.
Αντίθετα, όπως τόνισε, ενισχύουν τη θέση της Ελλάδας στο διεθνές δίκαιο, ιδιαίτερα σε μια περίοδο που εκκρεμούν ζητήματα οριοθέτησης και υπάρχει το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο. «Όταν μια μεγάλη εταιρεία συμφωνεί με την Ελλάδα, αυτό λαμβάνεται υπόψη στο διεθνές δίκαιο και ενδυναμώνει την ελληνική θέση», είπε, προσθέτοντας ότι ο τελικός λόγος ανήκει πάντα στο ελληνικό κράτος.
Το πολιτικό παρασκήνιο, πάντως, λέει άλλα: οι παλιοί σύμμαχοι του 2012 μοιάζουν σήμερα περισσότερο με… παλιούς φίλους που έγιναν εχθροί. Και αυτό στην πολιτική δεν περνά ποτέ απαρατήρητο.
