Για δυόμισι ολόκληρα χρόνια ο Δημήτρης Κόκοτας έδινε μια μάχη που ξεκίνησε μέσα σε λίγα λεπτά και τελικά αποδείχθηκε άνιση. Από το οξύ έμφραγμα και την καρδιακή ανακοπή της 28ης Μαρτίου 2024 μέχρι τον θάνατό του, στις 25 Αυγούστου 2026, ο οργανισμός του παρέμεινε σε μια εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση.
Το αρχικό επεισόδιο ήταν ένα οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, το οποίο εξελίχθηκε σε καρδιακή ανακοπή. Με την καρδιά να σταματά να λειτουργεί αποτελεσματικά ως αντλία, διακόπηκε η φυσιολογική κυκλοφορία του αίματος και μαζί της η παροχή οξυγόνου στον εγκέφαλο.
Παρά την άμεση κινητοποίηση των συνεργατών του και του ΕΚΑΒ, το κρίσιμο διάστημα της ανακοπής φαίνεται πως είχε ήδη προκαλέσει σοβαρές ισχαιμικές βλάβες στο κεντρικό νευρικό σύστημα.
Στο νοσοκομείο οι γιατροί προχώρησαν σε στεφανιογραφία και αποκατάσταση της στεφανιαίας κυκλοφορίας. Η καρδιά αντιμετωπίστηκε, όμως το μεγαλύτερο πρόβλημα πλέον ήταν νευρολογικό.
Ο τραγουδιστής παρέμεινε σε μηχανική υποστήριξη της αναπνοής και των ζωτικών λειτουργιών, ενώ έγιναν προσπάθειες μείωσης της καταστολής ώστε να αξιολογηθεί η νευρολογική του ανταπόκριση. Παρά τις κατά διαστήματα μικρές σταθεροποιήσεις και τη μεταφορά του σε Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας, δεν επανήλθε η δυνατότητα ουσιαστικής επικοινωνίας με το περιβάλλον.
Η παρατεταμένη νοσηλεία και η ιδιαίτερα επιβαρυμένη κατάσταση του οργανισμού του συνοδεύτηκαν από σοβαρές ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις, οι οποίες επιβάρυναν ακόμη περισσότερο την εικόνα.
Στο τέλος, σύμφωνα με τις πληροφορίες του θέματος, ο οργανισμός του υπέστη πολυοργανική επιβάρυνση και σηπτικό σοκ.
Στις 25 Αυγούστου 2026, στις 15:30, η καρδιά του σταμάτησε οριστικά.
Ήταν το τέλος μιας 2,5χρονης μάχης, στην οποία το πιο σκληρό κεφάλαιο δεν ήταν μόνο η καρδιά. Ήταν η βαρύτατη νευρολογική βλάβη που ακολούθησε την ανακοπή και δεν του επέτρεψε ποτέ να επιστρέψει πραγματικά στη ζωή που γνώριζε.
