Όλα ξεκίνησαν πριν από λίγες ημέρες, όταν η Διεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων αποφάσισε –επιτέλους– να ρίξει μια πιο προσεκτική ματιά σε ένα στέλεχος των φυλακών. Όχι κανέναν τυχαίο. Μιλάμε για άνθρωπο που υπήρξε μάλιστα και διευθυντής σε σωφρονιστικό κατάστημα. Από αυτούς δηλαδή που θεωρητικά επιβλέπουν την… τάξη και τη νομιμότητα.
Και τι ανακάλυψαν; Όχι καμιά μικρολεπτομέρεια. Ο κύριος είχε –κρατηθείτε– πολλά λεφτά και ράβδους χρυσού. Ναι, σωστά διαβάσατε. Ράβδους χρυσού. Γιατί ως γνωστόν, κάθε μέσος δημόσιος υπάλληλος στην Ελλάδα κρατάει μερικά κιλά χρυσό στο συρτάρι. Έτσι για ώρα ανάγκης. Μαζί με τα κουπόνια του σούπερ μάρκετ.
Αλλά εδώ αρχίζει το πραγματικό… έργο.
Διότι, σύμφωνα με ανθρώπους που τον γνώριζαν από κοντά, όταν ήταν διευθυντής κυκλοφορούσε με ένα χρυσό Rolex που έκανε… μπαμ από χιλιόμετρο. Όχι διακριτικά. Όχι σεμνά. Μιλάμε για κοτρώνα κανονική. Από αυτές που σε στραβώνουν πριν καν προλάβεις να δεις την ώρα.
Και το καλύτερο; Το φορούσε με άνεση. Με αυτοπεποίθηση. Σχεδόν επιδεικτικά. Σαν να ήταν το πιο φυσιολογικό πράγμα στον κόσμο ένας κρατικός λειτουργός να κυκλοφορεί με ρολόι αξίας μικρού αυτοκινήτου.
Προφανώς ο άνθρωπος ένιωθε ασφαλής. Κάποιοι λένε ότι είχε και τις κατάλληλες «πλάτες». Γιατί αλλιώς δύσκολα εξηγείται τέτοια άνεση. Εδώ ο κόσμος φοβάται να δηλώσει ένα μεταχειρισμένο μηχανάκι κι άλλοι κάνουν βόλτα με χρυσά κοσμήματα που λάμπουν σαν βιτρίνα κοσμηματοπωλείου. Και μετά ήρθε η ώρα της Δικαιοσύνης.
Ο κύριος απολογήθηκε και –όπως μαθαίνω– αφέθηκε ελεύθερος με εγγύηση 10.000 ευρώ, απαγόρευση εξόδου από τη χώρα και φυσικά τέθηκε σε διαθεσιμότητα από τη θέση του στον Κορυδαλλό. Δέκα χιλιάδες ευρώ. Δηλαδή λιγότερο από όσο μπορεί να κοστίζει το… ρολόι του.
Κάπου εδώ η ελληνική πραγματικότητα αποκτά πάλι τη γνώριμη γεύση της. Αυτή τη γλυκόπικρη. Σαν να σου λένε ότι αντί για γερμανικά ψωμιά και γαλλικές μπαγκέτες, τελικά θα αρκεστούμε σε… τσουρέκια και σταφιδόψωμα. Γιατί στην Ελλάδα του 2026 μπορεί να μην έχουμε μισθούς Ευρώπης, αλλά φαίνεται ότι μερικοί διαθέτουν αποθέματα χρυσού που θα ζήλευαν και μικρά κρατίδια. Και το ερώτημα παραμένει απλό: Πόσα ακόμα τέτοια «Rolexάκια» κυκλοφορούν ανενόχλητα μέχρι να χτυπήσει την πόρτα τους η Εσωτερικών Υποθέσεων;
