Δεν είναι απλά ένας πίνακας. Το πορτρέτο μιας νεαρής γυναίκας με μονόκερο του Ραφαήλ είναι ένα μικρό μυστήριο της Αναγέννησης. Η γυναίκα δείχνει ήρεμη, σχεδόν απόμακρη. Όμως ο μονόκερος στην αγκαλιά της δεν είναι διακοσμητικός.
- Είναι σύμβολο αγνότητας, μια «υπενθύμιση» των προσδοκιών που είχε η κοινωνία από τις γυναίκες της εποχής.
Το έργο θυμίζει τη Μόνα Λίζα, αλλά εδώ το βλέμμα είναι πιο καθαρό, πιο ελεγχόμενο. Λιγότερο μυστήριο, περισσότερη τάξη. Και εκεί βρίσκεται το twist: πίσω από την ομορφιά, κρύβεται ένας κόσμος κανόνων. Ένας πίνακας… δύο πραγματικότητες.
