Τι είναι αυτά ρε- Νόμος εξπρές για τα «θέλω» της Όλγας;

Υπάρχουν συμπτώσεις που απλώς παραγράφονται. Και υπάρχουν κι εκείνες που ζητούν εξηγήσεις.

Σε νομοσχέδιο για τον ΟΠΕΚΕΠΕ –ένα καθαρά αγροτικό και τεχνικό νομοθέτημα– ενσωματώθηκε, στις 19 Δεκεμβρίου, τροπολογία που αφορά τη γονική μέριμνα και τη συνεπιμέλεια ανήλικων τέκνων. Μια ρύθμιση άσχετη ως προς το αντικείμενο, αλλά απολύτως κρίσιμη ως προς τις συνέπειες.

Η τροπολογία προβλέπει ότι εάν ένας από τους δύο γονείς διαφωνεί με πρωτόδικη απόφαση για τη γονική μέριμνα, μπορεί να καταθέσει νέα αγωγή και να ζητήσει εκ νέου εκδίκαση σε πρώτο βαθμό, χωρίς να περιμένει το Εφετείο. Μάλιστα, τα δικαστήρια υποχρεώνονται να δικάσουν την υπόθεση κατά προτεραιότητα.

Με απλά λόγια:

αν δεν σου αρέσει η απόφαση, ξαναπαίζεις το παιχνίδι από την αρχή.

Το ενδιαφέρον –και εδώ ξεκινά το πολιτικό ζήτημα– είναι ποιος έκανε πρώτος χρήση της νέας ρύθμισης. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, πρόκειται για την υπουργό Τουρισμού, Όλγα Κεφαλογιάννη, η οποία είχε χάσει την αποκλειστική επιμέλεια των παιδιών της, μετά το διαζύγιό της με τον Μίνωα Μάτσα, μόλις λίγες ημέρες πριν από την ψήφιση της τροπολογίας.

Σε εξώδικο που απέστειλε η πλευρά Μάτσα, καταγγέλλοντας την εφαρμογή της τροπολογίας, σημειώνεται μεταξύ άλλων:

«Προκαλεί κλαυσίγελο και θα συζητηθεί οπωσδήποτε στη δημόσια σφαίρα, η καταπληκτική σύμπτωση, ότι, ελάχιστες μόλις ημέρες μετά την έκδοση της υπ’ αρ. 2226/2025 απόφασης από το Πρωτοδικείο Αθηνών, με την οποία διαπιστώθηκε η αδυναμία σας να διαχειριστείτε τον θυμό σας και διατάχθηκε η πλήρης συνεπιμέλεια με αναλλασσόμενη κατοικία των τέκνων μας, ψηφίσθηκε (στις 19.12.2025) το άρθρο 109 του. ν. 5264/2025, ο οποίος φέρει και τη δική σας υπογραφή, με το οποίο επιχειρείτε την ad hoc επανάκριση της υπόθεσης από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, ενώ μάλιστα εκκρεμεί η υπόθεση σε δεύτερο βαθμό από το εφετείο».

Η εικόνα που διαμορφώνεται δεν είναι απλώς άβολη. Είναι θεσμικά προβληματική. Διότι άλλο η βελτίωση του πλαισίου της συνεπιμέλειας –μια σοβαρή συζήτηση που αφορά χιλιάδες οικογένειες– και άλλο η παράκαμψη δικαστικών αποφάσεων μέσω «νομοθετικών παραθύρων».