Η χειμωνιάτικη Πέρδικα δεν είναι απλώς ένα ψαροχώρι. Είναι εκείνο το κομμάτι της Αίγινα που όταν φυσάει νοτιάς μυρίζει αλάτι και ιστορίες. Και το τελευταίο σαββατοκύριακο του Ιανουαρίου απέκτησε ξανά παλμό. Όχι από τουρίστες. Από παρέα με ταυτότητα.
Ο Ντίνος Μαρτίνος γιόρτασε τα γενέθλιά του όπως ξέρει: διακριτικά, οργανωμένα, με εκείνη τη ναυτική αρχοντιά που δεν φωνάζει αλλά επιβάλλεται. Δίπλα του η Λία, σταθερή και χαμογελαστή οικοδέσποινα, να επιμελείται λεπτομέρειες που οι περισσότεροι ούτε θα προσέξουν – αλλά όλοι θα νιώσουν.
Αναχώρηση από Πειραιά Παρασκευή μεσημέρι. Το πλοίο γεμάτο χαμηλόφωνες αγκαλιές, κασμιρένια παλτό και εκείνο το γνώριμο “πού θα μείνουμε φέτος;”. Προορισμός το Angelina Escape. Μπουτίκ αισθητική, θέα που κόβει την ανάσα και ιδιωτικότητα – το βασικό ζητούμενο.
Τριάντα περίπου καλεσμένοι. Φίλοι ζωής, συγγενείς, άνθρωποι που έχουν γράψει κοινές σελίδες. Καμία υπερβολή, κανένα φλας. Μόνο ουσία. Περιπάτους στα σοκάκια, στάσεις για φωτογραφίες με φόντο τα καΐκια και, φυσικά, πολιτιστική “υπογραφή”: από τον Ναός της Αφαίας μέχρι το σπίτι-ατελιέ του Νίκος Νικολάου και του Χρήστος Καπράλος. Γιατί οι παρέες αυτού του επιπέδου δεν κάνουν απλώς weekend. Κάνουν αφήγηση.
Το βράδυ του Σαββάτου η θερμοκρασία έπεσε, αλλά το κλίμα ανέβηκε. Οι θαλασσινές γεύσεις σε γνωστό “ψαροστέκι” του νησιού είχαν την τιμητική τους. Φρέσκα όστρακα, κρασί που έρρεε διακριτικά και μια τούρτα που ήρθε χωρίς τυμπανοκρουσίες. Κεριά, ευχές, ένα παρατεταμένο χειροκρότημα. Ο Ντίνος χαμογέλασε όπως χαμογελούν οι άνθρωποι που δεν χρειάζονται επιβεβαίωση – μόνο τους δικούς τους.
Και κάπως έτσι, πριν πέσει η αυλαία της Κυριακής, η παρέα πήρε τον δρόμο της επιστροφής για την Αθήνα. Χωρίς stories, χωρίς υπερβολές. Μόνο με εκείνη τη γλυκιά αίσθηση ότι η παράδοση συνεχίστηκε.
Γιατί κάποια γενέθλια δεν είναι απλώς μια ημερομηνία. Είναι θεσμός. Και όσοι ξέρουν… ξέρουν.
