Στο παρασκήνιο της γεωπολιτικής σκακιέρας κινείται μια υπόθεση που λίγοι καταλαβαίνουν πραγματικά. Τις τελευταίες ώρες κυκλοφορεί η πληροφορία ότι η Ελλάδα ετοιμάζεται να στείλει πυραύλους Patriot στο Κατάρ.
Όμως η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη — και σίγουρα όχι τόσο απλή όσο παρουσιάζεται. Η αποστολή δεν αφορά ολόκληρη συστοιχία αλλά πυρομαχικά. Και ο τελικός τους ρόλος δεν είναι να «θωρακίσουν» το Κατάρ γενικά, αλλά να ενισχύσουν την προστασία της βάσης του United States Central Command, της γνωστής CENTCOM, όπου η ασφάλεια παρέχεται συνδυαστικά από τις ΗΠΑ και το Κατάρ. Και εδώ αρχίζει το πραγματικό παιχνίδι.
Γιατί μια τέτοια κίνηση δεν γίνεται ποτέ τσάμπα. Η Ελλάδα έχει ήδη συμφωνία αμυντικής συνεργασίας με το Κατάρ και το σενάριο που συζητείται στο παρασκήνιο μιλά για back filling. Με απλά λόγια: αν η Ελλάδα στείλει παλαιότερους πυραύλους PAC-2, η αναπλήρωση θα γίνει με νεότερους PAC-3 — και μάλιστα με χρήματα άλλων. Οι PAC-2 κοστίζουν περίπου 4 εκατ. δολάρια ο καθένας. Οι PAC-3 αγγίζουν τα 4,2 εκατ. αλλά αποτελούν σαφώς πιο σύγχρονο σύστημα.
Το σημαντικότερο;
Με τη συμφωνία αυτή η Αθήνα μπορεί να παρακάμψει την ουρά παραγγελιών που φτάνει τα 5 έως 7 χρόνια. Η παραγωγή της Lockheed Martin αυξάνεται ήδη δραστικά τα επόμενα χρόνια, ενώ το Κατάρ διαθέτει ειδική συμφωνία εξοπλισμών με τις ΗΠΑ που φτάνει τα 100 δισ. δολάρια. Στο μεταξύ, η ελληνική Intracom Defense έχει ήδη εξασφαλίσει συμβόλαια άνω των 108 εκατ. δολαρίων για εξαρτήματα Patriot. Και υπάρχει ακόμη ένα επίπεδο στο παιχνίδι: ενέργεια.
Το Κατάρ είναι από τους μεγαλύτερους προμηθευτές LNG στον κόσμο. Σε μια περίοδο που η Ελλάδα φιλοδοξεί να γίνει ενεργειακός κόμβος για τα Βαλκάνια, τέτοιες συμφωνίες μετρούν περισσότερο από όσο φαίνεται. Στην επιφάνεια μοιάζει με μια απλή στρατιωτική κίνηση. Στην πραγματικότητα, όμως, είναι μια αθόρυβη συμφωνία ισχύος, χρημάτων και γεωπολιτικής επιρροής. Και το πιο ενδιαφέρον; Τα περισσότερα από αυτά δεν θα ειπωθούν ποτέ δημόσια.
