Το απόγευμα έπεφτε αργά πάνω από τον Γλαρόκαβος. Ήταν 17:30 ακριβώς όταν η ρουτίνα ενός καθαρισμού μετατράπηκε σε σκηνή θρίλερ. Ο πρόεδρος της κοινότητας Πευκοχωρίου, Γιώργος Τσιρκούδης, βρισκόταν στο σημείο μαζί με εργάτες. Ανάμεσα σε μπάζα, φύκια και σκουπίδια, κάτι ξεχώρισε. μια σακούλα, δεμένη πρόχειρα, σκισμένη σε σημεία. Στην αρχή έμοιαζε με κουφάρι ζώου. Έτσι νόμισε. Μέχρι που πλησίασε.
«Είδα ένα χέρι… φορούσε δαχτυλίδι», περιέγραψε αργότερα. Και τότε ο χρόνος πάγωσε. Δεν ήταν ζώο. Ήταν άνθρωπος. Δίπλα, μια βαλίτσα. Σαν να είχε προηγηθεί μια βιαστική, απελπισμένη προσπάθεια εξαφάνισης. Σαν κάποιος να πίστεψε ότι η γη θα κρατήσει το μυστικό. Τα οστά που εντοπίστηκαν στη Χαλκιδική ανήκουν σε γυναίκα.
Η σορός, ακέφαλη, βρέθηκε τυλιγμένη σε σακούλες. Κάποιες από αυτές αποκαλύφθηκαν μόνο όταν τα μηχανήματα καθαρισμού «ξύπνησαν» το έδαφος. Το τοπίο, μέχρι πρότινος ήσυχο και παραθεριστικό, μετατράπηκε σε τόπο εγκληματολογικής έρευνας.
Στο σημείο έσπευσαν αστυνομικοί της Διεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος Βορείου Ελλάδος, ενώ η ιατροδικαστής Χαρούλα Φλώρου από τη Θεσσαλονίκη εξέτασε τα ευρήματα. Οι πρώτες εκτιμήσεις «μιλούν» για εγκληματική ενέργεια. Ο τρόπος απόκρυψης δείχνει μεθοδικότητα. Ή πανικό. Ίσως και τα δύο.
Στις έρευνες συμμετέχει η Υποδιεύθυνση Δίωξης Εγκλημάτων κατά Ζωής και Ιδιοκτησίας, ενώ την προανάκριση έχει αναλάβει το Τμήμα Δίωξης και Εξιχνίασης Πολυγύρου. Κάθε σακούλα, κάθε ίχνος, κάθε κόκκος άμμου εξετάζεται. Η θάλασσα του Γλαρόκαβου συνεχίζει να απλώνεται γαλήνια. Όμως κάτω από αυτή την επιφάνεια, ένα σκοτεινό μυστικό περιμένει απαντήσεις. Και κάπου εκεί έξω, κάποιος ξέρει ακριβώς τι συνέβη.
