Τολμηρή – και, μεταξύ μας, απολύτως πετυχημένη μέχρι ώρας , η κίνηση του ANT1 να ρίξει τον Γρηγόρη Αρναούτογλου στο prime time της Κυριακής. Όταν τα πράγματα ζορίζουν, επιστρατεύεις τα βαριά χαρτιά. Όχι για να κερδίσεις απλώς τη μάχη, αλλά για να μη σβήσεις τα φώτα νωρίτερα.
Η εκπομπή του έρχεται σαν τηλεοπτικός «οδοστρωτήρας», ισοπεδώνοντας ό,τι απέμεινε από τις ήδη καταπονημένες – έως και… ημιλιπόθυμες – αθλητικές εκπομπές. Προγράμματα που έτσι κι αλλιώς κινούνταν σε μονοψήφιες περιπέτειες, τώρα βυθίζονται ακόμη πιο βαθιά στη ζώνη του «πονάει να το βλέπεις».
Γιατί καλή η ανάλυση, ωραία και η μπάλα, αλλά όταν απέναντι εμφανίζεται ένας μηχανισμός τηλεθέασης με σταθερό κοινό, το κοντέρ γράφει διαφορετικά. Και στην προκειμένη περίπτωση, γράφει σκληρά.
Στο Μαρούσι μάλλον κατάλαβαν ότι το prime time της Κυριακής δεν είναι χώρος για πειράματα ή για εκπομπές που παλεύουν να ξεφύγουν από το 6 και το 7. Είναι ζώνη επιβίωσης. Και ο Αρναούτογλου, είτε αρέσει είτε όχι, ξέρει να κρατά το τηλεκοντρόλ… σε εγρήγορση. Οι υπόλοιποι απλώς παρακολουθούν. Και μαζί με τα ποσοστά, βλέπουν και τις αντοχές τους να δοκιμάζονται. Κυριακή βράδυ άλλωστε: ή θα κάνεις νούμερα, ή θα κάνεις παρέα στα μονοψήφια.
