Αν υπήρχε βραβείο «τηλεοπτικής σκυταλοδρομίας μετ’ εμποδίων», το Open θα το σήκωνε φέτος με άνεση. Γιατί τι να πει κανείς όταν ο ένας παραδίδει 0,9% και ο επόμενος καταφέρνει – σχεδόν θαυματουργά – να το μετατρέψει σε 5%;
- Και χθές ο Χαριτάτος απέδειξε ότι ακόμη και μια τηλεθέαση… σε κώμα μπορεί να αναστηθεί. Παρέλαβε ένα πρόγραμμα που έμοιαζε περισσότερο με «δοκιμαστικό σήμα» παρά με εκπομπή και, χωρίς φανφάρες, το ανέβασε σε αξιοπρεπή – για Open – επίπεδα.
Κι όλα αυτά, ενώ ο Πάτρας είχε καταφέρει το ακατόρθωτο: να στείλει τη μεσημεριανή ζώνη κάτω από το 1%, σε νούμερα που συνήθως βλέπεις μόνο σε επαναλήψεις δεκαετίας ή σε εκπομπές που παίζουν κατά λάθος.
Το ερώτημα δεν είναι πώς ο Χαριτάτος έφτασε στο 5%. Το πραγματικό ερώτημα είναι πώς γίνεται να αφήνεις πίσω σου 0,9% και να το θεωρείς “πάσα”. Γιατί, κακά τα ψέματα, όταν κάποιος ανεβάζει την τηλεθέαση σχεδόν πενταπλάσια, δεν μιλάμε για απλή βελτίωση. Μιλάμε για τηλεοπτικό CPR.
GIPHY App Key not set. Please check settings