OMGOMG

Από το Νώε στον Εισαγγελέα… η ιστορία μίας… «Κιβωτού»

«Πώς να κρυφτείς απ’τα παιδιά; Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα!». Και από την στιγμή που τα ξέρουν, έρχεται κάποτε η ώρα που αποκαλύπτουν όσα έχουν βιώσει.

Η υπόθεση της Κιβωτού του Κόσμου έρχεται να προστεθεί σε μία απολύτως βαριά επικαιρότητα με ειδήσεις βιαιότητας και κακοποίησης εναντίον παιδιών να αποτελούν πλέον καθημερινό φαινόμενο σε μία κοινωνία η οποία, τις προηγούμενες δεκαετίες, δεν μιλούσε, δεν προέβαλε σε αυτό τον βαθμό, δεν ασχολήθηκε όπως κάνει σήμερα με τέτοιου είδους ζητήματα.

  • Τώρα η ίδια αυτή κοινωνία προσπαθεί να συνέλθει από τις απανωτές εξελίξεις για τα τεκταινόμενα σε έναν οργανισμό που επί 25 χρόνια είχε ταυτιστεί με την προσφορά, την αλληλεγγύη και την ενσυναίσθηση. Ή τουλάχιστον έτσι έδειχνε.

Στις μέρες που προηγήθηκαν, όλοι άρχισαν να βλέπουν το αφήγημα μίας δομής αφιερωμένης στα παιδιά που προέρχονται από τοξικά περιβάλλοντα, που μεγάλωσαν εκτός οικογενειακής εστίας ή εντός οικογενειών που μόνο οικογένειες δεν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν, με γονείς τους οποίους κυνηγούσαν οι δικοί τους δαίμονες, να θολώνει.

 

  • Καταγγελίες από πρώην εθελοντές και τρόφιμους της «Κιβωτού» για ασέλγεια, σεξουαλική παρενόχληση στα όρια του βιασμού, τιμωρίες παιδιών και εφήβων παρουσιαζόμενες σαν “συνέπειες”, μαρτυρίες περί υποσιτισμού, μη εξασφάλισης αξιοπρεπών συνθηκών διαβίωσης, πολύωρης εργασίας και απομάκρυνσης από το σχολείο είναι μερικά μόνο από όσα έχουν έρθει στο φως.

 

Και στο επίκεντρο όλων ο ένας και μοναδικός κρίκος, ο πατήρ Αντώνιος Παπανικολάου. Μία μορφή πλέον διχαστική, αμφιλεγόμενη, εξαφανισμένη από τα φώτα που οσονούπω θα κληθεί και οφείλει απαρέγκλιτα να δώσει τις δικές του εξηγήσεις και πειστικές απαντήσεις. Όχι μόνο ενώπιον της Δικαιοσύνης για όσα του καταμαρτυρούν τα θύματα ως θύτη, ηθικού αυτουργού και συνενόχου αλλά και ενώπιον των οικονομικών ελεγκτικών αρχών σχετικά με την περιουσιακή του κατάσταση και το πώς αυτή συνάδει με το εισόδημα ενός ιερέα ο οποίος ηγείτο ενός ιδιωτικού φορέα που στηρίζεται κατ’ αποκλειστικότητα σχεδόν στις δωρεές και σε ένα ποσοστό από την χρηματοδότηση του Δημοσίου. Εκείνου που, πριν τρεις δεκαετίες, διακονούσε ως τρίτος Εφημέριος σε εκκλησία του Κολωνού και από έναν αγώνα μπάσκετ με κάποια παιδιά, όπως έχει αναφέρει ο ίδιος στο παρελθόν, έμελλε να συνδέσει το όνομά του με μία από τις μεγαλύτερες ΜΚΟ της χώρας, ταυτόχρονα ωστόσο και με ένα, όπως φαίνεται προς ώρας, από τα πιο εκκωφαντικά σκάνδαλα των τελευταίων ετών.

Στον χορό των αποκαλύψεων δεν βρίσκεται φυσικά μόνος του ο άλλοτε επίτιμος Πρόεδρος του Δ.Σ. της «Κιβωτού». Μαζί του είναι, όπως αποφάσισε άλλωστε ενώπιον Θεού και ανθρώπων, η πρεσβυτέρα Σταματία Γεωργαντή, διαγραφείσα Πρόεδρος του Δ.Σ.

Η εμφάνιση και η στάση της από την πρώτη μέρα του ξεσπάσματος της όλης ιστορίας, βγαίνοντας από την “σκιά” του συζύγου της, έχει προκαλέσει σωρεία σχολίων. Ειδικότερα ως προς τους χαρακτηρισμούς που χρησιμοποίησε, αναφερόμενη στα παιδιά που καταγγέλλουν τους ίδιους καθώς και έμπιστους συνεργάτες τους οι οποίοι βρίσκονταν μέχρι χθες στα ύψιστα κλιμάκια της οργάνωσης, αποφάσιζαν και οργάνωναν την δράση και την πορεία της. Αφήνοντας ξεκάθαρες αιχμές για υποκινούμενες και ανυπόστατες κατηγορίες, η πρεσβυτέρα έγινε γνωστή στο κοινό υποσυνείδητο ως η γυναίκα εκείνη που, παρά τις χριστιανικές παραδόσεις με τις οποίες γαλουχήθηκε, εκστόμισε φράσεις στο κεντρικό δελτίο της ΕΡΤ όπως «τα παιδιά μάς αντιπαθούν επειδή τους βάζουμε κανόνες», «κάποια παιδιά εκδικούνται λόγω του ότι δεν τους επετράπη η παραβατική συμπεριφορά στην Κιβωτό του Κόσμου», «ακούν ένα άτομο με προβλήματα και όχι εμάς που έχουμε δώσει τη ζωή μας». Έκτοτε σιωπή.

Και τώρα η «Κιβωτός» μπροστά σε νέα δεδομένα, νέο Διοικητικό Συμβούλιο, με στόχο να παραμείνει ανοιχτή και να προσφέρει στα παιδιά και των πέντε δομών της ασφάλεια, προστασία, ηρεμία και σεβασμό στα δικαιώματα και τις ελευθερίες τους. Η επόμενη μέρα φέρνει ορκωτούς λογιστές από το εξωτερικό, έγκριτους δικηγόρους και μία ομάδα ανθρώπων που επιλέχθηκαν από τον Πρωθυπουργό στο μεταβατικό αυτό στάδιο με επικεφαλής την Αλεξάνδρα Μαρτίνου, Πρόεδρο της Ένωσης «Μαζί για το Παιδί». Στον ένα χρόνο που θα μεσολαβήσει απόλυτος στόχος είναι η εύρυθμη λειτουργία, η διαχείριση και φυσικά το να πέσει άπλετο φως στις μαύρες σελίδες της πολυάνθρωπης, κοστοβόρας ΜΚΟ και στους τραπεζικούς λογαριασμούς Παπανικολάου-Γεωργαντή για έλεγχο περί ξεπλύματος μαύρου χρήματος.

Τα στόματα, πια, των παιδιών ανοίγουν με αυξανόμενο ρυθμό για τις κακοποιήσεις, τους ξυλοδαρμούς και τις τιμωρίες που τους επέβαλαν εργαζόμενοι και οι αποκαλούμενοι «παιδαγωγοί» της δομής. Την ίδια στιγμή, όμως, έχει ανοίξει ακόμη περισσότερο και ο φάκελος των ερευνών, μετά τις πρώτες καταθέσεις στις εισαγγελείς ανηλίκων που χειρίζονται την υπόθεση ενώ τις επόμενες ημέρες αναμένεται να καταθέσουν και άλλα πρόσωπα και βεβαίως παιδιά για τα όσα απάνθρωπα υποστηρίζουν ότι έζησαν στην «Κιβωτό του Κόσμου». Ιδιαίτερη αίσθηση έκανε η περιγραφή της 20χρονης σήμερα Ευγενίας που έζησε στις δομές των Ιωαννίνων και της Χίου, τη βιαιότητα σε βάρος της από άνδρα παιδαγωγό ο οποίος την ξυλοκόπησε επειδή καβγάδισε με μία άλλη κοπέλα, τις απειλές μέσα από την ΜΚΟ να μην προχωρήσει σε άμβλωση και τον εν τέλει διωγμό της επειδή πήρε την αυτονόητη απόφαση για τον εαυτό της, σκεπτόμενη το σώμα, την υγεία και την αυτοδιαχείρισή της. Ποιος άλλωστε μπορεί να ξεχάσει ακόμη τις αλλεπάλληλες αναφορές παιδιών που μπήκαν στην απομόνωση για ένα μήνα, δύο μήνες ώστε να «συνετιστούν», απαιτώντας να ζητήσουν γονατιστά συγγνώμη για τα σφάλματά τους, τις ύποπτες μεταβιβάσεις και δωρεές ακινήτων από απλούς πολίτες, τα έσοδα 4 έως 5 εκατομμυρίων ευρώ αν και η ΜΚΟ εμφάνιζε απώλεια εσόδων, τις απειλές ώστε να αποσιωπηθούν περιστατικά και να ακυρωθούν καταγγελίες οι οποίες πλέον χρονολογούνται από το 2015;

Κανείς διότι πολύ απλά πρόκειται για την αρχή μίας ιστορίας για την οποία, αν και δεν πέσαμε από τα σύννεφα, στην ουσία δεν ήμαστε προετοιμασμένοι να δεχτούμε ότι όλα όσα ακούγονται αφορούν σε έναν φορέα που η ουσία της ύπαρξής του είναι η προστασία ενός παιδιού.

Και κατά τα φαινόμενα, οι αποκαλύψεις μαρτυρούν κάτι τελείως διαφορετικό από το διάφανο φαίνεσθαι. Όλα αυτά όταν υπάρχουν οικογένειες που, είτε μέσω της αναδοχής είτε μέσω της υιοθεσίας, θέλουν να δώσουν την ευκαιρία σε ένα παιδί να μεγαλώσει ως παιδί και όχι ως παιδί-ενήλικας, πολύ πριν από την ηλικία που θα έπρεπε να το απασχολήσει ο,τιδήποτε έχει να κάνει με την ενηλικίωση. Ωστόσο, για ακόμη μία φορά, πίσω από κάτι εκκωφαντικό ή σοκαριστικό, τον πρώτο λόγο έχουν οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, οι άνθρωποι υπεράνω υποψίας.

Της Θεώνης Γρίβα

Αφήστε μια απάντηση

Avatar

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αποκάλυψη ΣΟΚ! – Η Εβελίνα Παπούλια “τελειώνει” 20 χρόνια μετά τον Φιλιππίδη με τρεις προτάσεις

Πρώην Survivor σε αιώρα – «Χαλαρά, η ζωή είναι ωραία…»