Μόνο εδώ – Η αλήθεια για το σπίτι του Παλαμά στην Πλάκα. Τα φέρετρα και η…

Με μια αναλυτική επιστολή της πρός την Πρόεδρο της Δημοκρατίας και άλλους φορείς η ιδιοκτήτρια του τελευταίου σπιτιού όπου και άφησε την ύστατη πνοή του ο Κωστής Παλαμάς καταγγέλει την προσπάθεια του Υπουργείου Πολιτισμού να δεσμεύσει και ν΄απαλοτριώσει το ακίνητο της. Την επιστολή που αποκαλύπτουμε πρώτοι σήμερα και έχει ξεχωριστό ενδιαφέρον η ανάγνωσή της.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“Ονομάζομαι Μαρία Γεωργίου. Έχω την τιμή να είμαι ιδιοκτήτρια του σπιτιού που άφησε την τελευταία του πνοή, στις 28 Φεβρουαρίου 1943, ο εθνικός μας ποιητής Κωστής Παλαμάς. Αισθάνθηκα την ανάγκη να σας μιλήσω, σαν απλή Ελληνίδα, για την ταλαιπωρία μου εδώ και 20 χρόνια.

Το 2000 αγόρασα (και με δάνειο), ένα ακίνητο στην Πλάκα, στην οδό Περιάνδρου 5 και Δαιδάλου 15, το οποίο αποτελείται από ένα διατηρητέο κτίριο 4 διαμερισμάτων και την παλιά κοσμική ταβέρνα «Το Πλακιώτικο Σαλόνι» (Όταν αγόρασα το ακίνητο, είχα την επιθυμία να συστήσω έναν φορέα για τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία). Τα κτίσματα ήταν σεισμόπληκτα από τον σεισμό του 1999, οπότε έβγαλα τις απαραίτητες άδειες αποκατάστασης από το ΤΑΣ, χωρίς να πάρω επιδότηση, ούτε άτοκο δάνειο.

Ασχολήθηκα με την αξιοποίηση της ταβέρνας για να έχω έσοδα για την αποκατάσταση του Διατηρητέου. Βρήκα να το ενοικιάσω σε γνωστό επιχειρηματία από τον χώρο της εστίασης, με συμφέρουσα σύμβαση για μένα. Κι όμως η σύμβαση ακυρώθηκε, διότι κάποιοι τον τρόμαξαν ή τον απείλησαν ότι θα του την έκλειναν. Από τότε άρχισε η περιπέτεια με τις δημοσιεύσεις για το Σπίτι του Παλαμά και οι αντιδράσεις των γειτόνων, που θα ενοχλούντο από το άνοιγμα της ταβέρνας.

Το 2002 απευθύνθηκα στο ΥΠΠΟ για να μου δώσουν επιδότηση να το επισκευάσω. Μου απάντησαν ότι δεν είχαν χρήματα. Είπα να το ενοικιάσουν με μακροχρόνια μίσθωση και μου απάντησαν όχι. Τότε τους πρότεινα να αγοράσουν τα τρία διαμερίσματα που έχουν ενοποιηθεί σε ένα ενιαίο και λειτουργικό χώρο για Ίδρυμα. Ο τότε Γενικός Γραμματέας κ. Καρτάλης, μου είπε ότι εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, θα μπορούσε να γίνει ένα Μουσείο Μεσολυμπιακών Αγώνων που δεν υπάρχει, δεδομένου ότι ο ποιητής είχε γράψει τον Ύμνο των Ολυμπιακών Αγώνων. Ήταν 100 χρόνια από την αναβίωση των νεώτερων Ολυμπιακών Αγώνων. Ήταν μια ευκαιρία να τιμήσουν τον ποιητή, αλλά στο τέλος και αφού με ευχαρίστησαν, μου απάντησαν ότι χρειάζονταν 100.000.000 δρχ. για την αποκατάσταση και δεν τα διέθεταν.

Τα επόμενα χρόνια ξεκίνησαν οι εισβολές. Διάφοροι έμπαιναν και βανδάλιζαν. Έκλεψαν τα ακροκέραμα του ιστορικού μνημείου και έσπασαν κεραμίδια της στέγης, έβγαλαν τα παράθυ-ρα, τρύπησαν τη στέγη της ταβέρνας, έβγαλαν πέτρες από τον τοίχο της, ομάδες οργάνωσαν παρεμβάσεις για την αποκατάσταση του σπιτιού μου χωρίς να έχω ιδέα. Έχω αλλάξει δεκάδες λουκέτα. Ξήλωσαν τους σοβάδες του διατηρητέου και τα μπάζα είναι ακόμα στην αυλή, δίπλα στη σκάλα από την οποία κατέβηκε το φέρετρο του ποιητή που η κηδεία του εξελίχθηκε σε κορυφαία αντικατοχική διαδήλωση και ο ποιητής Άγγελος Σικελιανός να μιλά για το φέρετρο «που ακουμπά η Ελλάδα»!!! Αναγκάστηκα να προσλάβω security με 5.000 Ευρώ το μήνα και τέλος, για να το προστατεύσω, τοποθέτησα λαμαρίνες στα παράθυρα και την είσοδο του ισογείου. Σημειωτέον ότι ο ΕΝΦΙΑ για το ακίνητο, είναι περίπου 30.000 ευρώ το χρόνο.

Την Τρίτη 25 Αυγούστου 2020 ανακοίνωσε το ΥΠΠΟ ότι θα αγοράσει ή θα απαλλοτριώσει το σπίτι μου! Την Τετάρτη 26 Αυγούστου με πήραν τηλέφωνο στο σταθερό μου (ενδεχομένως για να μην με βρουν), για να με ειδοποιήσουν ότι την άλλη μέρα (27 Αυγούστου), θα συζητηθεί το θέμα μου στο Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων. Είναι οι τελευταίες μέρες του Αυγούστου, ο δικηγόρος μου λείπει διακοπές, οπότε έστειλε mail, ζητώντας αναβολή. Εγώ δεν είχα κανέναν να με εκπροσωπήσει. Ζήτησα να παραστώ στο Συμβούλιο για να ζητήσω αναβολή ενός εύλογου χρόνου για να προετοιμαστεί ο δικηγόρος μου, αλλά δεν την πήρα. Έτσι παραβιάστηκε κατάφορα το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμά μου για προηγούμενη ακρόαση. Τους ρώτησα εάν υπήρχε προθεσμία ειδοποίησης του ιδιοκτήτη. Αφού δεν πήρα αναβολή, αναγκάστηκα να μιλήσω, για να υπερασπιστώ κατ’ αρχήν την αξιοπρέπειά μου, που τόσες μέρες είναι το σπίτι μου στα ΜΜΕ και κατά δεύτερον την περιουσία μου. Σεβόμενη λοιπόν τη μνήμη του ποιητή που για 20 χρόνια την υπερασπίζομαι, αναφέρεται το όνομά του σχετικά με το σπίτι, παρότι έχει τιμηθεί κτιριακά. Υπάρχει το πατρικό του σπίτι στο Μεσολόγγι, που ο Δήμος το έχει κάνει Μουσείο, υπήρχε το σπίτι που μεγάλωσε στην Πάτρα, υπήρχε στην Ασκληπιού 3 το διατηρητέο σπίτι που έζησε ο ποιητής περισσότερο από 40 χρόνια και χαρακτηρίζεται ως σπίτι του, το οποίο γκρεμίστηκε και σε ένα διαμέρισμα του 3ου ορόφου στεγάζεται το Ίδρυμα Κωστή Παλαμά. Υπάρχει στην οδό Ακαδημίας και Σίνα το Πολιτιστικό Κέντρο Κωστή Παλαμά. Τους πρότεινα να αγοράσουν τα 3 διαμερίσματα που είναι ενοποιημένα σε ένα λειτουργικό χώρο. Στο ένα διαμέρισμα του 1ου ορόφου έζησε τα τελευταία 8 χρόνια της ζωής του και πέθανε ο ποιητής. Αυτό που τους είχα προτείνει και το 2002. Το άλλο διαμέρισμα του ισογείου είναι ανεξάρτητο και επιθυμώ να ιδρύσω έναν φορέα του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας.

Μόλις τελείωσε το Συμβούλιο, η Υπουργός ανακοίνωσε με ιδιαίτερη ικανοποίηση την απόφαση για αγορά ή απαλλοτρίωση του σπιτιού μου, λες και είχε καταφέρει να ανοίξει τη Σχολή της Χάλκης. Εγώ δεν έχω ενημέρωση, η απόφαση δεν έχει καθαρογραφεί, φαίνεται σαν προαποφασισμένη. Απορώ για τη βιασύνη της Υπουργού. Λες και πρόκειται για κάποιο εθνικό θέμα ή έκτακτη είδη για τον κορωνοϊό που ενδιαφέρει όλη την Ελλάδα. Ή φοβάται μήπως φύγει από το Υπουργείο και δεν προκάμει να πάρει το σπίτι μου.

Διαμαρτυρήθηκα στο γραφείο της Προέδρου της Δημοκρατίας για το θέμα μου και το Γραφείο του Πρωθυπουργού στη Βουλή, διότι πολλές φορές έχουν γίνει ερωτήσεις στη Βουλή των Ελλήνων για το σπίτι μου. Θεωρώ μεγάλη μου τιμή το γεγονός ότι όταν η Υπουργός μίλησε για την Αγία Σοφία και την μετατροπή της σε τζαμί, ο δημοσιογράφος τη ρώτησε για το Σπίτι του Παλαμά. Είπε ότι δεν υπάρχει πεδίο συνεννόησης με την ιδιοκτήτρια του χώρου, δηλαδή εμένα!!! Ύστερα από όλον αυτόν τον εφιάλτη που περνάω και την οικονομική καταστροφή που μου δημιούργησε προβλήματα υγείας, έχει το θράσος η Υπουργός να λέει ότι έχω εγκαταλείψει το σπίτι μου, αφού πολλοί συνέβαλαν στο να ερειπωθεί. Απορώ γιατί η Υπουργός δεν ενδιαφέρεται να αποκαταστήσει όλα τα διατηρητέα της Ελλάδας, που είναι η εναπομείνασα Πολιτιστική και Αρχιτεκτονική κληρονομιά μας. Επίσης, δεν μπορώ να καταλάβω την εμμονή της Υπουργού για το σπίτι μου. Ίσως έχει κάποιον ιδιαίτερο λόγο. Στην οδό Δαιδάλου 13, υπήρχε ένα μικρό παραδοσιακό πλακιώτικο σπίτι του 1900 περίπου. Ήταν σεισμόπληκτο, αλλά είχε ενισχυθεί με σενάζι και η Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου βεβαίωσε ότι δεν είναι επικίνδυνο. Παρ’ όλα αυτά, η Νομαρχία μου το γκρέμισε για να καταπατήσει τους μεσότοιχους η Άννα Παναγιωταρέα, που είναι γειτόνισσα. Πήγα στο Δικαστήριο με Ασφαλιστικά Μέτρα και δικαιώθηκα.

Το 2012 ο εντιμότατος Αρχιτέκτων κ. Παύλος Καλλιγάς εκπόνησε ανιδιοτελώς αρχιτεκτο-νική μελέτη προσθήκης καθ’ ύψος, κατ’ επέκταση και κατασκευής υπόγειου χώρου στάθμευσης αυτοκινήτων και το ΥΠΠΟ την ενέκρινε. Ακόμα, τον περασμένο Δεκέμβριο ζήτησε παράταση των αδειών από τα σεισμόπληκτα (ΤΑΣ). Προς τιμήν του, κάνει ό,τι χρειαστεί για να διατηρηθεί το Ιστορικό Μνημείο.

Οφείλω να σας ενημερώσω ότι αυτή η ιστορία των τελευταίων δημοσιευμάτων άρχισε ως εξής: Από τον Απρίλιο του 2020, διαπραγματευόμουν την πώληση του ακινήτου μου. Είχαμε συμφωνήσει το τίμημα. Γράφονταν τα συμβόλαια, είχα ετοιμάσει και όλα τα σχετικά χαρτιά. Την τελευταία στιγμή, ο αγοραστής υπαναχώρησε. Τέλος, επειδή είμαι πολύ θυμωμένη και νευριασμένη αυτόν τον καιρό, με όλη αυτήν την ταλαιπωρία, αποφάσισα να κάνω αυτό για το οποίο το αγόρασα. Ξεκίνησα τις συναντήσεις με διάφορους χορηγούς και φορείς για να βρω χρήματα να το επισκευάσω, αλλά με πρόκαμε η Υπουργός!

Εγώ ζω στην Ελλάδα του 2020, δεν έχουμε Γερμανική Κατοχή, ούτε Δικτατορία, επομένως δεν φοβόμαστε τους δοσίλογους. Ζω σε ένα Κράτος Δικαίου και ο κάθε πολίτης έχει το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα να υπερασπίζεται το δίκιο του όταν είναι νόμιμος, εν προκειμένω την περιουσία μου. Πιστεύω να μη χρειαστεί να κάνω και απεργία πείνας…

Εάν δεν είχα αυτόν τον πόλεμο για 20 χρόνια και το σπίτι θα είχε τελειώσει και εγώ θα ζούσα αξιοπρεπώς και δεν θα είχε την ευκαιρία η Υπουργός να με μαλώσει ότι το εγκατέλειψα. Ας αφήσουμε λοιπόν την υποκρισία για το «Σπίτι του Παλαμά» και οι ειδικοί ας ασχοληθούν με το έργο του ποιητή που καθίσταται πιο επίκαιρο από ποτέ, λόγω των δυσκολιών που περνά η Πατρίδα μας. Είμαι ηλικιωμένη και μόνη. Με ρωτήσατε το σημαντικότερο; Αν έχω χρόνο και τα χρήματα να μπω σε καινούργιες περιπέτειες με δικαστήρια και δικηγόρους;;;!!!

Θα κλείσω με αυτό που είπε ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Κώστας Τασούλας, όταν πριν λίγες μέρες ρωτήθηκε για την μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί. Απάντησε με στίχους από την «Φλογέρα του Βασιλιά», λέγοντας: «Μία Πίστη και γλώσσα μία και ιδέα μία, και μία ψυχή, ένα Γένος. Κοπρίσματα, ανεμορριπές, κλαδέματα, πλημμύρες σταλώσανε ή λυγίσανε το δέντρο, δεν τ’ άλλαξαν».

Σας ευχαριστώ!

Είμαι στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε διευκρίνιση.

 

 

 

Π  Ρ  Ο  Σ :

  • Την Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κα Αικατερίνη Σακελλαροπούλου, [email protected]
  • Τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, [email protected]
  • Τον Πρόεδρο της Βουλής κ. Κώστα Τασούλα, [email protected]
  • Τον Περιφερειάρχη Αττικής κ. Γιώργο Πατούλη, [email protected]
  • Την Πρόεδρο της Επιτροπής «ΕΛΛΑΔΑ 2021» Κα Γιάννα Αγγελοπούλου,

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.

Κορονοϊός και σχολεία – Αυτές οι μάσκες θα δοθούν στα παιδιά μας

Έσκασε ΤΩΡΑ – Αυτή είναι η απάντηση του ΕΣΡ για το “Big Brother”