in

Γιατί κάρφωσε όλη την σαπίλα των περιοδικών χθες ο Καβατζίκης. Οι κατάρες και…

Ειλικρινά δεν με απασχολεί αν ο Άρης Καβατζίκης- με τον οποίο διατηρώ εδώ και περίπου δέκα χρόνια μια σχέση σεβασμού και τίποτε παραπάνω- κατάφερε να έχει για το περιοδικό του συνέντευξη με τον Philipp Plein. Χαίρομαι ωστόσο που παρά τον τίτλο του δεν είναι αποστειρωμένος σε ένα γραφείο να δίνει εντολές, αλλά τρέχει ακόμη και με lear jet για να πραγματοποιήσει αυτός μια συνεντευξη για το περιοδικό που «τρέχει».

Για μένα ο Άρης είναι μαχητής. Και αυτό σέβομαι απεριόριστα. Και όταν διαφωνώ μαζί του… του το λέω. Όπως το έχει κανει κι αυτός μαζί μου. Είτε απο κοντά είτε τηλεφωνικώς.

Διάβασα κι εγώ την χθεσινή ανάρτηση του. Δεν μπήκα στην διαδικασία ν΄ασχοληθω στην αρχή… μιας και θεώρησα πώς αφορά σε έναν μικρόκοσμο-γιατί πλεόν είναι πολύ μικρός- των περιοδικών που κρεμιούνται ακόμη στα περίπτερα της χώρας.

Όμως μετά… σκέφτηκα πώς η πρωτοβουλία του να περιγράψει την σαπίλα, την σκατίλα… τις ψευτοδημόσιες σχέσεις… και να περιγράψει κάποιους άχρηστους… που βρίσκονται είπε απο γλύψιμο είτε απο φτύσιμο σε κάποιες καρέκλες… με βρίσκει απολύτως σύμφωνο.

Βλέπετε κάποιοι απο τους λεγάμενους-νες με έχουν πιάσει και μένα κατακαιρούς στο στόμα τους…

Πρόκειται για υβρίδια ανθρώπων… με τεράστια κενά μέσα τους, εφιαλτική ανασφάλεια… πολύ βαφή στο μαλλί… και αδυναμία σε τεκνά…

Στα οποία μάλιστα υπόσχονται καριέρες αρκεί να περάσουν απο το δανεικό κρεβάτι τους.

Και όταν αυτό δεν γίνεται… αρχίζουν τις κατάρες. Ξέρει αυτός…

Ο Άρης έγραψε…:

 

 

Περί δημοσιογραφικής ανηθικότητας… Η φωτογραφία με τον rock star της μόδας, Philipp Plein, στο ιδιωτικό του lear jet, με έφερε πάλι αντιμέτωπο με το θεμελιώδες θέμα της οικογενειακής αγωγής, ως πρωταρχικού παράγοντα διαμόρφωσης χαρακτήρα, ήθους, αξιών και ουσιαστικών δια βίου αρχών.

Στην πρόσφατη επίσκεψη του Plein στην Αθήνα, είχα ένα μετρημένο τετράλεπτο μαζί του για μερικές δηλώσεις στο περιοδικό Hello! Δεν ήμουν ο μόνος! Υπάρχει, μάλιστα, καταγεγραμμένος ηχητικά ο ενθουσιασμός του για τη συνάντησή μας και η αγάπη του για το Hola! και το Hello! (πολλάκις έχει φωτογραφηθεί στα σπίτια του ανά τον κόσμο, αποκλειστικά για τον διεθνή τίτλο), αλλά και η επιμονή του να τον ακολουθήσω στη Μύκονο με φωτογράφο, για να κάνουμε ένα αποκλειστικό θέμα για το Hello! που ο ίδιος ξεχωρίζει.

Πήγαν εκπληκτικά και η συνέντευξη και η φωτογράφιση! Ο Plein αφηγήθηκε μοναδικές, άγνωστες ανθρώπινες ιστορίες της ζωής του, τις οποίες μπορείτε, εάν το επιθυμείτε, να διαβάσετε στο άρτιας αισθητικής Hello! Travel Mykonos.

Δεν φανταζόμουν ποτέ, ωστόσο, ότι μία δημοσιογραφική επιτυχία θα με έφερνε αντιμέτωπο με την οργή καλών «συναδέλφων» μου. «Κυρία», που κάθε φορά που με βλέπει επιμένει πως πρέπει να έχουμε αλληλεγγύη για να κρατήσουμε τα έντυπα ζωντανά – ενώ είναι γνωστό τοις πάσι πως επιβάλει εμπάργκο σε όλα τα έντυπα απαιτώντας με θράσος πρωτιά για το δικό της -, απείλησε θεούς και δαίμονες, απαίτησε να κοπούν από το έντυπό της γραφεία δημοσίων σχέσεων, οραματίστηκε συνωμοσίες μεταξύ εμού και σκοτεινών δυνάμεων της κολάσεως.

Άλλος «κύριος» των εντύπων, επιρρεπής στην ίντριγκα και τη συνωμοσία, συντάχθηκε μαζί της, χωρίς καν να έχει ζητήσει συνέντευξη από τον Plein, καθώς εδώ και καιρό διαλαλεί στους νυχτερινούς κύκλους του ότι θέλει να με δει νεκρό για να γαληνέψει επιτέλους η ψυχή του και να βρει στασίδι στα τηλεοπτικά πάνελ.

Μία ακόμη νεαρά «κυρία», νεόκοπη στα έντυπα με μηδενική προϋπηρεσία, αλλά εξαιρετικές δημόσιες σχέσεις – τέτοιες που χαρίζουν ακόμη και καρέκλες –, εξερράγη για την αποκλειστικότητα που της κατέστρεψα, καθώς, όπως τόνισε, έχασε τρεις ώρες από τη ζωή της για να κάνει η ίδια συνέντευξη στο διεθνή σχεδιαστή – εγώ πάντως εδώ και 27 χρόνια αυτό κάνω, «χάνω» ώρες από τη ζωή μου για τη δουλειά την οποία αγαπάω και ακόμη και σήμερα ως editor in chief ενός διεθνούς τίτλου απομαγνητοφωνώ με πάθος τις συνεντεύξεις μου–, ενώ με μεγατόνους έπαρσης υπογράμμισε πως αδιαφορεί εάν ο τίτλος που επέλεξε ο Plein είναι το Hello! ή τα Νέα της Κολοπετινίτσας – πάντως κι εκεί δημοσιογράφοι θα εργάζονταν και όχι νεαρές κυρίες που έκαναν την αλαζονεία σημαία τους.

Και μέσα σε όλα αυτά, έντρομη κυρία των δημοσίων σχέσεων (την κατανοώ απόλυτα, ισορροπίες προσπαθούσε να τηρήσει), με τρεμάμενη φωνή, να με εκλιπαρεί να μην κάψω τη μέγιστη αποκλειστικότητα της νεαρής «κυρίας», η οποία οχυρωμένη πίσω από τον ισχυρό τίτλο που εκπροσωπεί, απειλεί τους πάντες, ανταλλάσσοντας την έλλειψη οποιασδήποτε εμπειρίας με επιφανειακά φωτογραφικά κλικ δίπλα σε αναγνωρίσιμους ανθρώπους.

Όλα αυτά για μία συνέντευξη και ένα lear jet- παρεμπιπτόντως φοβάμαι υπερβολικά τα αεροπλάνα! Εγώ, πάντως, θα συνεχίσω να χαίρομαι με τις επιτυχίες των συναδέλφων μου, και πάντα θα θυμάμαι με αγάπη τους γονείς μου, που με δίδαξαν να απολαμβάνω όσα έχω, να μην εποφθαλμιώ τα αγαθά τον άλλων και να σέβομαι. Στους 2-3 καλούς «συναδέλφους» μου, που θέλησαν να με αποκεφαλίσουν για την αμαρτία μίας συνέντευξης σε lear jet, αφιερώνω την παραπάνω φωτογραφία, τους εύχομαι Καλό Καλοκαίρι και προσεύχομαι να αποκτήσουν σύντομα και προσωπική ζωή, μακριά από την γεμάτη πίσσα και δηλητήριο επαγγελματική τους ατζέντα ή αλλιώς Get a life Εξάλλου, το καλό πάντα νικάει στο τέλος!

One Comment

Leave a Reply
  1. Ο Καβατζίκης είναι όντως άτομο με κάποιο επίπεδο και ποιότητα.Απορώ για ποιο λόγο αδικεί τόσο πολύ τον εαυτό του σε ένα πάνελ όπως του Πρωινού?

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Ανατριχιαστικό. Η τελευταία ανάρτηση της Κατερίνας πρίν «συναντήσει» τον θάνατο της

Τραγωδία στην Πάτρα. Νεκρός ο φοιτητής Ιατρικής Γιώργος Μιχαηλίδης