in ,

Βακάκης-Ζαχαριάς. Κοινές αυτοκρατορίες… κοινές τραγωδίες

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη κατάρα να είσαι γονιός και να θάβεις το παιδί σου… Όσο δυνατός και να είσαι. Όσο ισχυρός και να είσαι.

Όταν βλέπεις το παιδί σου κάτω απο το χώμα.. και δεν μπορείς να κάνεις κάτι γι΄αυτό τότε… τα πάντα μοιάζουν μάταια.

Άλλωστε τίποτε δεν μπορεί ν΄αντικαταστήσει τη ζωή του παιδιού σου. Όσα χρήματα και να έχεις.

Τραγικό παιχνίδι μοίρας. Απο τη μια ο 24χρονος Γιώργος Βακάκης κι απο την άλλη ο 23χρονος Αλέξανδρος.

Η νέα γενιά των “παιχνιδάδων” της χώρας. Δυο παιδιά που δεν τους έλειψε τίποτε στην σύντομή ζωή του… δεν είναι πια μαζί μας.

Σκορπίστηκαν στον άνεμο και μαζί τους σκόρπισαν τις οικογένειές τους.

Κομμάτια… σπασμένα… και διάσπαρτα παντού.

Όπως τα κομμάτια που βρήκαν στην Εθνική οδό πρίν απο μερικά χρόνια. Όπως τα κομμάτια απο ζεστή λαμαρίνα που βρήκαν και χθές στον Άγιο Στέφανο.

Δυο παιδιά που έδωσαν τέρμα στη ζωή τους… χωρίς να υπολογίσουν τη ζωή τους. Δυο νέοι άνθρωποι που θα μπορούσαν να προσφέρουν πολλά στους γύρω τους.

Αλλά τέτοιες ώρες… για ποια σχέδια να μιλήσεις και ποιο μέλλον.

Η ειρωνεία είναι πως ο θάνατος τους βρήκε ηλικιακά με διαφορά μερικών μηνών…

Και δυστυχώς… ένωσε δυο οικογένειες… που ήταν στην κόντρα επιχειρηματικά…με τον πιο τραγικό τρόπο.

Ο θάνατος δεν υπολογίζει πορτοφόλια. Δύναμη. Επιρροή…

Ο θάνατος είναι εδώ… και σακατεύει κάθετι σημαντικό στη ζωή μας…

Ίσως το πιο σημαντικό.

Τη ζωή του παιδιού μας.

 

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

ΑλέξανδροςΖαχαριάς. Το σημείο που άφησε την τελευταία πνοή του και η τοξικολογική

Τραγικό. Τα χειρότερα δάχτυλα στην τηλεοπτική πιάτσα τα έχει η…